ZELF WIJNMAKEN ! IN DE PRAKTIJK !

ZELF WIJNMAKEN ! IN DE PRAKTIJK !

Voor dit citroenwijntje (het recept vind je in één van mijn vorige stukjes, zoek maar ergens naar beneden toe) worden de basisgrondstoffen om te vergisten, nl. de suiker en rozijnen extra gearomatiseerd met de dunne citroenschillen. Tijdens de eerste overheveling volgende week zal ik nog 250 g suiker extra toevoegen, waardoor dit een lekker dessertwijntje wordt.

Een echte vrouwenwijn, lichtjes gezoet, lichtjes zuur en met een lekker limocello-aroma.

Het voorbije weekend (zaterdag) maakte ik een giststarter aan als volgt. In een lege plastic waterfles deed ik ongeveer een halve liter appelsap uit brik. Hieraan voegde ik twee soeplepels suiker, een kleine halve theelepel gistvoedingszout, een pakje gedroogde wijngist en een scheutje water om de trechter te spoelen. Na het stopsel op de fles gedaan te hebben, goed schudden om alles door elkaar te mengen. Daarna het stopsel terug verwijderen en een prop watte of opgerold keukenpapier op de fles doen, zodat de te ontstane gassen gemakkelijk weg kunnen, maar er toch een afscherming is tegen ongewenste kiemen of stof. Zondagavond begon ik dan met het grote werk, alhoewel je groot hier nu niet zo letterlijk hoeft te nemen. De ongehandelde citroenen werden na 20 minuten spoelen in een lichte sulfiet oplossing (1 mespuntje sulfiet met 1 mespuntje citroenzuur in 2 à 3 liter water) met een dunschiller ontdaan van hun gele schil. Deze werd toegevoegd aan de gistemmer. De rozijnen vermaalde ik in 2 keer in mijn blender, telkens overgoten met gekookt warm water. De suiker werd vooraf in de ontsmette emmer opgelost in 1 tot anderhalve liter kokend water. De emmer netjes afdekken met een propere handdoek.

Na afkoeling (de volgende morgen dus) een theelepel gistvoedingszout, het sap van de geschilde citroenen en de giststarter toevoegen.

Het brouwsel staat nu lekker te broebelen. Het enige wat je niet mag vergeten, is twee tot drie maal per dag alles door elkaar te mengen, om de te vermijden dat de gevormde hoed het brouwsel afsluit en secundaire, ongewilde vergistingen (of zelfs beschimmeling) zou te weeg brengen. Ik doe dit practisch door een inox schuimspaan in het mengsel te laten zitten, waar mee ik dan dagelijks roer. Alles steeds terug goed afdekken met de handdoek. Steeds werken met propere kleren en vers gewassen handen.

Tot over enkele dagen !

ZELF WIJNMAKEN ! Sapextractie.

SAPEXTRACTIE is de laatste methode van sapwinning die we hier bespreken. Met de sapketel uit grootmoeders tijd, maar dan aangepast met een speciaal hulpstuk en in een moderne uitvoering, meestal in roestvrij staal, kunnen we steriel vruchtensap maken. Door de ontwikkelde stoom in de sapketel barsten de celwanden van de vruchten open. Dit sap kan rechtstreeks, nog warm, afgevuld worden in propere flessen welke men direct afsluit met een rubberen weckkapje. Dit sap kan gekoeld tot enkele weken bewaren voor rechtstreekse consumptie. Voor het zelf wijnmaken kunnen we bij de sapextractie het sap rechtstreeks in een gereinigde en ontsmette dame jeanne laten lopen, waarna dit sap na afkoelen en correctie, toevoeging van gistvoedsel en een giststarter, direct kan vergist worden tot wijn.

Als nadeel bij het vergisten tot wijn, vermeld men de ontwikkeling van een grotere hoeveelheid pectine in de most. Dit kan later problemen geven bij het klaren van de wijn. Preventief voegt men best wat pecto-enzyme toe. Voor de liefhebber van biologische wijnen biedt de sapextractie een gedeeltelijke oplossing.

Hieronder volgt een lijst met het saprendement van enkele vruchtensoorten :

Per 100 kg vruchten wordt het sap in liter uitgedrukt :

aardbeien 70-80

appelen 50-75

bosbessen 70-80

braambessen 75-85

druiven 65-80

frambozen 65-80

kersen 65-70

kruisbessen 70-80

peren 60-75

pruimen 60-70

trosbessen (rood en wit) 75-80

cassisbessen 65-70

Het saprendement van vruchten is afhankelijk van vruchtensoort, variëteit, rijpheidsgraad, manier van sapwinning en nog een aantal andere factoren.